27-7-2010
Zo rond 1998 ben ik ermee begonnen: ter bescherming van mezelf, mijn huisspulletjes en de hoeksteen van de samenleving verlaat ik klokslag 20.30 uur (of eerder) het pand, wanneer Oranje een EK- of WK – wedstrijd speelt. Ik fiets dan door een bijna verlaten Limburgs land, dat me dan met zijn intense rust aan de warme zomers van mijn jeugd doet denken. Een verbaasd konijn met een slap oor kijkt me na met de blik die medelijden verraadt, een enkele oververhitte cafégast roept iets vanwege de alcohol volkomen onverstaanbaars en een verdwaalde voetbalhater die zijn hond uitlaat, knikt me samenzweerderig toe. De zon zakt snel achter de horizon en kleurt de lucht prachtig paars. Deze indrukwekkende landschapsstilte laat me even terugdenken aan onze school in de afgelopen dagen: leeg, onnatuurlijk rustig, bijna beklemmend. Een schoolgebouw dient te daveren van geluid, 1400 pubers die van les tot les gaan en de gangen vullen met hun doorgaans luidruchtige aanwezigheid. Daar is een schoolgebouw voor, daar is het op ingericht, zo moet het klinken. Rust roest! Een goede raad: blijf de komende weken weg uit school. We hebben er niets te zoeken, ZE ZIJN ER NIET! Ga op weg naar de camping, op trektocht, naar een resort in Turkije, naar het strand of gewoon met een goed boek onder de boom achter je huis. Ik probeer een dezer dagen nog eens een avondlijke rit op mijn Gazelle, wie weet kom ik u tegen. We zwijgen dan, we blijven woordloos, we kijken elkaar begrijpend aan, we verstoren de stilte niet. Daarom nu al vast: een prettige vakantie toegewenst aan alle mensen van het Sintermeertencollege en tot 6 september! Dan gaan we samen weer lekker veel lawaai maken! Herman Broekmans 16-7-2010
Toen we aankwamen in kamp Vught kregen we een begeleider die ons meer vertelde over het oude verleden van het kamp waar vroeger in de jaren 1942 en 1944 meer dan 30.000 mensen opgesloten hebben gezeten. Waarvan er uiteindelijk 750 van zijn gestorven. We werden eerst rondgeleid in de barakken, waar de mensen hun meeste tijd in doorbrachten. Zo zagen we waar ze zich wasten, sliepen en waar ze aten. Het was bijzonder om te zien. En hoe zwaar die mensen het in die tijd moeten hebben gehad. Toen we de barakken hadden bekeken, gingen we naar het kindergedenkteken waar de namen en de leeftijden op staan van de 1.269 joodse kinderen die in juni 1943 zijn weggevoerd met de zogenoemde kindertransporten. Vervolgens werden we rondgeleid in het crematorium. Dit was indrukwekkend om te zien, omdat deze grotendeels nog in originele staat was. Je kunt je bijna niet voorstellen dat hier zoveel zijn vermoord. Het is vreselijk als je daarover nadenkt en ook hoe die mensen zijn behandeld. Als laatste konden we nog even rondkijken in het museum. Ook kwamen we nog in een ruimte waar alle gedenkplaatjes hingen van alle overledenen. Het was heel indrukwekkend om het een keer gezien te hebben en alles werd goed uitgelegd. Ik heb veel geleerd van deze ervaring. En het was een boeiende excursie. Maud 11-7-2010Dag groep 8, hallo brugklas! Het is woensdagmiddag 30 juni 2010, iets na 14.00uur. Zenuwachtige, nieuwsgierige gezichten komen ons schoolgebouw binnen. Vanmiddag is de meeloopmiddag voor de brugklassers van schooljaar 2010/2011. Niet alleen de nieuwe leerlingen zijn zenuwachtig, ook hun ouders (“mag ik ‘m nog even naar het lokaal brengen?”) en een enkele nieuwe leraar die voor de eerste keer een nieuwe brugklas welkom mag gaan heten. Bij de ingang hangen namenlijsten met achter iedere naam de klas waarin de leerling zal zitten, ook staat er een aantal docenten in de hal om de nieuwkomers op te vangen en de weg te wijzen. In de klaslokalen ontmoeten de kinderen voor de eerste keer hun nieuwe klasgenoten. Uren van plannen zijn hieraan voorafgegaan om de meest geschikte combinaties te vormen, zodat vrijwel ieder kind in de voor hem of haar meest geschikte klas zit. Ook ontmoeten ze hun mentoren. Iedere brugklas heeft twee mentoren bij wie de leerlingen met al hun vragen over school terecht kunnen. Nadat de adressenlijst gecontroleerd en het drankje opgedronken is, kunnen de klassen aan de speurtocht door school beginnen. Speciaal voor deze gelegenheid is er een speurtocht door school uitgezet. Tijdens deze speurtocht leren de leerlingen elkaar beter kennen, leren ze het gebouw kennen, maken ze kennis met een aantal vakken en wordt de pasfoto voor het schoolpasje gemaakt. Ook de mentoren krijgen tijdens deze middag een aardige eerste indruk van hun nieuwe mentorklas. Om 16.00uur is de middag afgelopen en is zowel jong als oud een ervaring rijker. Lieve nieuwe brugklassers, veel plezier tijdens de afsluiting op de basisschool, een hele fijne vakantie en tot in september!
Mijili Gerstel 9-7-2010
Ook dit jaar waagden Manon en ik ons in een kajak op de rivier 'Lesse' (rivier? beek? geul?) in de Ardennen. Het kajakken is een initiatief van de gymsectie, maar bij het kajakken gaat het er niet om wie het eerst van A naar B gaat. Integendeel, het gaat erom wie met de sterkste verhalen aankomt. Manon en ik doen ieder jaar weer ons best. Binnen 2 seconden waren we drijfnat, en binnen 5 minuten lag de kajak van meneer Vaessen om. Ook hadden we vrij snel de rol van peddelende cateringservice op ons gepakt, door toastjes met zongedroogde tomaten tapenade vers gesmeerd in de boot uit te delen. Nu zijn wij natuurlijk ook professionals na 3 jaar kajak ervaring, de beginnelingen kunnen beter hun best doen om de 2 watervallen te overleven. Al met al, besluiten we ieder jaar weer om voor altijd mee te blijven doen met het kajaktripje, en om in de zomer onze vriendjes ook mee te slepen naar de Lesse. Dus bij deze lieve gymsectie, mogen we nu al op de lijst voor volgend jaar (en het jaar daarna, en het jaar daarna, en het jaar daarna etc) .. :)? Judith Bekijk ook de foto's>>

7-7-2010
Moderne helden: Maarten Stekelenburg Khalid Boulahrouz John Heitinga Joris Mathijsen Giovanni van Bronckhorst Mark van Bommel Wesley Sneijder Rafael van der Vaart Demy de Zeeuw Dirk Kuijt Robin van Persie Arjen Robben Eljero Elia 4-7-2010Bij deze een stukje over de ervaringen in New York en Camp Rising Sun tot nu toe. Het Camp op zich wordt steeds leuker, het begint te lopen. Morgen is al een week voorbij. Ze doen echt heel moeilijk over gebruik van internet en telefoons. Ik heb me er hard voor moeten maken om dit na een week in Camp te kunnen typen, waarschijnlijk mag ik het niet eens zelf verzenden maar wordt dit door de directeur van het Camp gedaan. Zo ook mochten we zondag drie minuten naar huis bellen, en dat is niks als je zo ver weg van thuis bent en van alles te vertellen hebt. Verder is het top, zoveel nieuws en culturen. Sander goes America Op donderdag 24 juni begon het avontuur: afscheid nemen voor twee maanden van mijn ouders en broertje. Daarna een heel aantal gesprekjes met douane -je komt niet zomaar de VS binnen na 9/11- en samen met Fenna (de nederlandse girlcamper) plaatsgenomen in het vliegtuig. Na een vlucht van acht en een half uur met alleen centrale tv'tjes kwamen we om 1 o' clock AM aan in JFK NY. Daar werden we beiden opgewacht door ons eigen gastgezin. Mijn gastgezin had een bordje waarop SANDER PLOUMEN was geschreven. In het gastgezin bleek ook een Zuid-Koreaanse jongen te verblijven voor Camp, meteen een cultuurverschil te pakken. Het gezin woonde in een ruim appartement middenin Manhattan. Na thuis iets te hebben gedronken zijn we door Central Park met een American Football gooiend naar Times Square gelopen. Hier hebben we gegeten bij John's Pizzaria. Na diner nog even over Times Square gelopen en wat foto's gemaakt. Overdag had ik de voetbalwedstrijd van Oranje tegen Kameroen natuurlijk moeten missen, maar hier op Times Square op een van de gigantische schermen werd de uitslag (2-1 GEWONNEN, WEER EENS!) weergegeven! Terug naar huis namen we een cab (taxi), die als gekken rijden door NY - iedereen moet stoppen voor alle stoplichten, en als 't dan groen wordt trekt men op als een idioot, haha. Na een goede nacht werd vrijdag een echt toeristendagje, waarna ik pijn had aan mijn voeten van al het lopen. Het ontbijt bestond uit gebak en fruit. Daarna zijn we per Subway (metro) downtown gegaan (naar het centrum). Hier op het Empire State Building geweest (wat een geweldig uitzicht!) en met een ferry langs het Vrijheidsbeeld gevaren. Daarna geluncht met Fish & Chips Standard en Ground Zero (World Trade Center) en Wallstreet bezocht. Bob (het hoofd van het gezin) vertelde dat hij vroeger onder lunchtijd vaak een leuke wolkenkrabber uitzocht om naar boven te lopen en op het dak te lunchen, dit was gewoon mogelijk, maar na 9/11 werd helaas alles beveiligd. Na deze anderhalve geweldige dag NYC begon op zaterdag het Camp. Een leuk begin: telefoons en iPods inleveren... Dan voel je je echt afgesloten van de buitenwereld - over het gebruik van telefoons en internet doen ze hier extreem moeilijk. Op zondag mocht ik drie minuten naar huis bellen (letterlijk). Da's kort als je zo ver van huis bent. Inmiddels is het alweer vrijdag. Camp begon minder maar het wordt steeds leuker. Iedere dag begin je met ontbijt, dan teamworking: het onderhouden van van het kamp, poetsen e.d. Daarna projecttime, een soort project doen met een groep. Eergisteren hebben we bijvoorbeeld de goal gerepareerd. Hierna lunchen en dan rest-houre, dat inhoudt dat je wat kunt pitten, praten, lol maken of in je dagboek schrijven; zolang je maar in je tent bent. In de middag (rond drie uur) beginnen dan de instructions, hierin vertellen mensen iets over een onderwerp dat hen interesseert, wat kan varieren van baseball tot politiek. Hierna krijg je weer wat vrije tijd, genaamd SST, dan kun je sporten, muziek maken, slapen of wat dan ook. Daarna dinner en een avondprogramma. Morgen is de eerste week voorbij, nog zes weken te gaan! Groetjes uit New York! Sander V3D 28-6-2010Nog een dikke week en een grote groep eindexamenleerlingen gaat de school verlaten. Traditioneel worden de leerlingen alleen of in de groepjes waartoe ze behoorden belicht. Van de vrolijke kant, maar soms ook met een licht kritische ondertoon. Als je als docent leerlingen in de brugklas hebt meegemaakt, is het erg leuk om te zien hoe zij zich, tot op de dag van de diploma-uitreiking, hebben ontwikkeld. De foto’s van de schoolpasjes spreken daar boekdelen. Op 30 juni komen de toekomstige brugklassers kennismaken met onze school. In het begin zal het wennen zijn, maar al gauw ontstaan groepjes en vriendschappen. En voor je het weet doen ook zij in 2014, 2015 of 2016 examen. Dan zie je hoe ze niet alleen in de lengte, maar ook als mens gegroeid zijn. Onbetaalbaar! Nico Zijlstra 19-6-2010
Het mentoraat van een eindexamenklas is altijd een avontuur. Je ontmoet in klas 5 havo of 6 vwo leerlingen die door jarenlange middelbareschoolervaring al zwaar door de wol geverfd zijn. Je kunt deze mensen weinig meer wijsmaken. Ze kennen het klappen van de schoolse zweep. Natuurlijk valt er nog wel eens wat te bespreken, iets bij te sturen. Vanzelfsprekend is de begeleiding op weg naar een juiste keuze van een mogelijke vervolgstudie ook voor de mentor een even tijdrovende als hachelijke zaak. Uiteraard kan de mentor in woord en daad nog van belang zijn bij studieproblemen of moeilijkheden van heel andere, meestal onverwachte aard. Maar hoe dan ook: succes of het tegenovergestelde daarvan zal vooral van de leerling zelf afhankelijk zijn. De invloed van de meester wordt steeds kleiner… Het leukste werk is het opbellen van de geslaagden: sommigen zitten duidelijk merkbaar al uren aan de telefoon gekluisterd. Na een half piepje nemen zij onvoorstelbaar gestresst op. Stoom slaat uit de hoorn. Anderen antwoorden met een ontnuchterend: ”Oh!” Weer anderen imiteren de Tarzankreet. Soms hoor je op de achtergrond moeder definitief door de geteisterde examenknietjes gaan, terwijl een ongelovige vader nog roept om harde cijfers… Beste geslaagden, voorlopig nog niet geslaagden en gezakten, De enkele jaren die ik nu op Sintermeerten mag vertoeven, hebben mij geleerd dat er meer dan elders tussen de examenklas en de tijd daarvoor een grote kloof ligt. De volwassenheid en zelfstandigheid lonken, nieuwe verantwoordelijkheden werpen hun schaduw vooruit. Die houding maakte mijn mentoraat van examenklassen tot nu toe tot een feest. Ik wil de geslaagden, als voorschot op de diploma - uitreiking, al vast heel hartelijk bedanken voor het fijne jaar dat ik met jullie heb mogen beleven (de anderen wens ik overigens veel succes in de nabije en wat verdere toekomst). Tot nu toe bewaarde ik al mijn docentenagenda’s, inmiddels een imposante stapel. Een jaar lang ligt jullie lijst “bovenop”. Jullie namen staan daarin in hoofdletters geschreven! Herman Broekmans 18-6-2010
Niet alleen leerlingen doen eindexamen. Hun leraren doen net zo goed examen. Op de examendag kijken ze snel door de opgaven. Opluchting is er als blijkt dat alles wat gevraagd wordt, ook in de voorbereiding heeft gezeten. Na het examen krijg je de map mee met alle gemaakte opgaven, het proces verbaal en de uitslagen van het schoolexamen. Dan begint het nakijken. Alles moet volgens het boekje van het CITO. Daarna moeten alle scores worden ingevoerd en opgestuurd worden naar het CITO. En dan begint ook voor hen het lange wachten. Eerst op de tweede corrector. Wat zal hij/zij vinden van 'mijn' leerlingen? Daarna moeten ook docenten wachten op de uitslag. 's Ochtends kijk je snel naar schaallengtes en dan weet je het zeker: mijn leerlingen zijn geslaagd, tenminste voor mijn vak. 's Middags komt een mailtje van het CITO: daarin wordt heel precies uit de doeken gedaan hoe je leerlingen gescoord hebben. Altijd spannend om dat mailtje te openen. En ja hoor, ook de leraar is geslaagd!
13-6-2010Het kan niemand ontgaan zijn: de wereldkampioenschappen voetbal zijn begonnen. Fietsend door sommige wijken zie je dat hele straten gepavoiseerd zijn. Het gebruik om bij feestelijke gelegenheden schepen te versieren met vlaggetjes is inmiddels overgenomen door de gemiddelde Nederlandse woonwijk aan de wal. Sommigen gaan nog verder en verpakken de huizen helemaal in grote lappen oranje plastic. Stel, je houdt niet van voetbal: zou het mogelijk zijn je te verzetten tegen de sociale druk uit de wijk om mee te doen aan de voetbalgekte? Op kleinere schaal slaat de voetbalgekte ook toe. Bij de PLUS staan de kinderen te bedelen om de "juichbandjes". Aan de rommel van de juichband-zakjes op de straat kun je het succes aflezen. Op diverse scholen werd spontaan actie gevoerd voor schoolvrij. Sommige scholen in de regio schakelden zelfs de krant in en projecteren de eerste wedstrijd van het Nederlands elftal op een groot scherm in de open lucht.
Leerlingen van het Canisius College in Nijmegen eisten van de schoolleiding lesvrij tijdens de wedstrijd Nederland - Denemarken. De schoolleiding weigerde toe te geven. Het gevolg was een bekogeling van de school met eieren, yoghurt en boterhammen. En dit is pas de groepsfase.... Uiterlijk 11 juli is de voetbalgekte weer voorbij......
Nico Zijlstra
| Bewerken in browser | /_layouts/images/icxddoc.gif | /OverSMC/Blogs/_layouts/formserver.aspx?XsnLocation={ItemUrl}&OpenIn=Browser | 0x0 | 0x1 | FileType | xsn | 255 | | Bewerken in browser | /_layouts/images/icxddoc.gif | /OverSMC/Blogs/_layouts/formserver.aspx?XmlLocation={ItemUrl}&OpenIn=Browser | 0x0 | 0x1 | ProgId | InfoPath.Document | 255 | | Bewerken in browser | /_layouts/images/icxddoc.gif | /OverSMC/Blogs/_layouts/formserver.aspx?XmlLocation={ItemUrl}&OpenIn=Browser | 0x0 | 0x1 | ProgId | InfoPath.Document.2 | 255 | | Bewerken in browser | /_layouts/images/icxddoc.gif | /OverSMC/Blogs/_layouts/formserver.aspx?XmlLocation={ItemUrl}&OpenIn=Browser | 0x0 | 0x1 | ProgId | InfoPath.Document.3 | 255 | | Bewerken in browser | /_layouts/images/icxddoc.gif | /OverSMC/Blogs/_layouts/formserver.aspx?XmlLocation={ItemUrl}&OpenIn=Browser | 0x0 | 0x1 | ProgId | InfoPath.Document.4 | 255 | | Weergeven in webbrowser | /_layouts/images/ichtmxls.gif | /OverSMC/Blogs/_layouts/xlviewer.aspx?listguid={ListId}&itemid={ItemId}&DefaultItemOpen=1 | 0x0 | 0x1 | FileType | xlsx | 255 | | Weergeven in webbrowser | /_layouts/images/ichtmxls.gif | /OverSMC/Blogs/_layouts/xlviewer.aspx?listguid={ListId}&itemid={ItemId}&DefaultItemOpen=1 | 0x0 | 0x1 | FileType | xlsb | 255 | | Momentopname in Excel | /_layouts/images/ewr134.gif | /OverSMC/Blogs/_layouts/xlviewer.aspx?listguid={ListId}&itemid={ItemId}&Snapshot=1 | 0x0 | 0x1 | FileType | xlsx | 256 | | Momentopname in Excel | /_layouts/images/ewr134.gif | /OverSMC/Blogs/_layouts/xlviewer.aspx?listguid={ListId}&itemid={ItemId}&Snapshot=1 | 0x0 | 0x1 | FileType | xlsb | 256 |
|
|
|
|
|