Berichten uit Heerlen, maart 2010:
Der heutige Tag (22.3) in Heerlen hat sehr gut begonnen. Schon am frühen Morgen, war der Tag bereits durchstrukturiert und wir wurden herzlich empfangen. Nach einem kurzen aufeinander Treffen, wurden wir in kleine Gruppen aufgeteilt in denen wir zusammen Frage ausarbeiteten zu dem Projektthema Industrialisierung und dem Bergbau. Danach folgte eine kleine Führung in der Schule, die uns deutsche Schüler aufgrund der modernen Ausstattung staunen ließ. Später schauten wir uns gemeinsamen einen aufschlussreichen Film über die Gruben an, der uns viele Informationen brachte. Nach unserer Projektarbeit wurden wir in die Aula gebeten, in der kleine Snacks auf uns warteten. Nachdem Essen wurden unsere Vorbereitungen in die Tat umgesetzt. Also gingen wir in die Parkstad Heerlen, um dort Leute anzusprechen und sie den Fragebogen beantworten zu lassen. Heerlen hat mir sehr gut gefallen, nur leider war der Weg ein bisschen zu lang und ich bin jetzt schon müde. Aber ich habe heute wieder viele neue Leute kennengelernt und bin froh an dem Projekt Comenius teilnehmen zu dürfen. Nach den Interviews in Heerlen, sind wir alle in die Sporthalle gegangen und haben dort zusammen Sport gemacht. Später ging es dann endlich zu den Gastfamilien wo es dann auch richtiges Mittagessen gab. Meine Gastfamilie war sehr sehr nett und ich habe mich sehr willkommen dort gefühlt. Dies hat mir wieder klar gemacht, wie ich gerne ich an dem Austausch teilgenommen habe. Abends sind wir dann alle male zu einer privaten Party gegangen, die die Schüler selbst organisiert haben. Ich habe mich sehr über das Engagement gefreut und fand den Tag sehr gelungen. Am nächsten Morgen haben wir uns wieder alle in der Schule getroffen und uns untereinander über die Gastfamilien ausgetauscht. Dan später ging es zum Continium, in dem zwei ältere Herrschaften auf uns warteten, die wir Interviewen durften. Das Interview war für mich sehr aufschlussreich und ich hab sehr gerne Fragen gestellt und ihnen zu gehört. Nachdem Interview hatten wir noch ein wenig Zeit um uns in dem umgebauten Museum umzuschauen. Dabei habe ich wieder neue Leute kennengelernt und war sehr erfreut. Später hörten wir alle noch einen Bericht über die Werdegang der Gruben. Doch viele Schüler waren sehr müde und konnten dem ganzen keine Aufmerksamkeit mehr schenken. Zum Schluss noch lernten wir die Dinge über die Zusammenarbeit von Herzogenrath und Kerkrade kennen bezüglich Eurode, die uns noch fremd waren. In diesem Bericht habe ich persönlich viel über die Kooperation zwischen den Niederlanden und Deutschland gelernt. Zuvor war ich mir dessen gar nicht so bewusst. Ich bin froh an dem Austausch teilgenommen zu haben und denke, dass sich die Tage für mich gelohnt haben. Ich werde weiterhin Kontakt mit den anderen Schülern halten und hab mich sogar schon bei Hyves angemeldet.
Ariane (Europaschule Herzogenrath)
Nous sommes tout d’abord arrivé à Heerlen dans la matinée. Nous avons été accueilli par nos correspondants et avons également rencontre nos correspondants allemands. On s’est rendu dans une des classes et nous nous sommes divisés en groupes de 4 pour préparer un interview. Apres une courte pause nous avons regardé un film sur le travail dans la mine. Le temps de midi nous avons reçu des sandwichs et l’après-midi nous sommes aller interviewer des personnes en ville avec le questionnaire préparé l’avant-midi.
Laura (Collège Notre-Dame Gemmenich)
Ik ben Maureen uit V4. Ik kreeg een opdracht om een stukje te schrijven. Eerst kreeg iedereen als opdracht om naar Heerlen te gaan en mensen te gaan interviewen over de industrialisatie en over de mijnen. We sprn vooral oudere mensen aan, omdat we natuurlijk meer kans hadden dat ze er meer van af wisten. Toch hebben we ook mensen geïnterviewd die iets jonger waren. Dit heb ik samen gedaan met Duitse, Belgische en Nederlandse leerlingen van verschillende scholen. Deze uitwisseling maakt deel uit van het project Glück Auf!. Sommige mensen wilden niet worden gefilmd en veel mensen hadden geen tijd, jammer genoeg. Toch waren er een paar mensen bereid om zich te laten interviewen, en vonden het leuk dat we om een interview vroegen.
Maureen (Sintermeerten)
Ik, Sarah uit V4B had vandaag een uitwisselingsproject: ‘Glück Auf’. Dit is een kreet uit de mijnen, de mijnen zijn dan ook de kern van ons project. Het was lekker weer en we zijn met z’n allen, Belgen, Duitsers en Nederlanders naar Heerlen gelopen, om daar mensen te interviewen. De vragen die we stelden hadden we van tevoren met de hele groep bedacht. Alle vragen hadden te maken met wonen en werken in Parkstad. De reacties op de vragen waren heel verschillend. De doelgroep die we ondervraagden varieerde dan ook van jong tot oud. Veel mensen waren bereid om mee te werken, ze waren ook vriendelijk. Alleen wilden de meeste mensen niet in het Duits geïnterviewd worden. In elke groep zaten kinderen uit de 3 verschillende landen. Hierdoor moesten we natuurlijk extra goed proberen samen te werken, omdat we elkaar niet goed kenden en elkaar ook niet goed verstonden, we probeerden allemaal Duits te praten en dat is waarschijnlijk ook redelijk gelukt. Het is al met al een leerzame dag geweest.
Sarah (Sintermeerten)
Kick off, oktober 2009 Herzogenrath
“Glück auf”, dat riepen de mijnwerkers tegen elkaar nog tot minder dan 50 jaar geleden door de mijnwerkerswijken (koloniën) van Heerlen om elkaar succes te wensen bij het werk. “Glück auf”, het herinnerde hen aan het gevaar, diep onder de grond. “Glück auf”, vooral ook een teken de kameraadschap!
‘Glück Auf…’ zo heet het project waar 3 scholen uit de Euregio gedurende dit en volgend schooljaar mee bezig zullen zijn.
Tegenwoordig klinkt vooral “viel Erfolg”. We zijn namelijk in Duitsland, en wel vlak over de grens van Kerkrade in Herzogenrath. De officiële start van het internationale Comeniusproject is vandaag gegeven en dat betekend dat een jaar vol activiteiten, speciale lessen en uitstapjes kan beginnen. Leerlingen uit het Belgische Gemmenich, uit het Duitse Merkstein en uit ons Heerlen zullen hieraan deelnemen.
Het hoofddoel is om meer te leren kennen over onze zuider- en oosterburen. Maar of dat nu zo makkelijk is…?
De eerste gezamenlijke dag
Het is half 9, we verzamelen ons in de aula van onze school waarna we gezamenlijk in de bus stappen die ons naar onze eerste bijeenkomst in Herzogenrath brengt. Eenmaal aangekomen worden we door de leraren die de initiatiefnemers van ‘Glück auf’ zijn welkom geheten. Op deze eerste gezamenlijke dag worden alle leerlingen, en dat zijn er zo’n 140(!), verdeeld over verschillende workshops die de school in Duitsland ons bied: Koken, dansen, interviewen, zomaar wat voorbeelden van de veelzijdigheid aan thema’s.
Duits is de taal die gesproken hoort te worden, al klinkt hier en daar toch nog Engels om het een en ander te verduidelijken. Ach, dat stoort eigenlijk helemaal niet: het toont dat iedereen in ieder geval de moeite neemt om de leerlingen uit de andere landen iets te vertellen en beter te leren kennen. Eén van de betekenissen van de mijnwerkersgroet komt hierbij al naar voren: vriendschap.
Waarom?
We kijken eens een aantal decennia terug. Waar ik deze tekst nu zit te schrijven hing zwarte rook, klonk lawaai en liepen mannen in overalls met zwarte gezichten rond. Het was een periode die voor Nederlands Limburg, Belgisch Limburg en Nordrein-Westfalen van levensbelang was. Het was het tijdperk van de Steenkoolmijnen. Dit is dan ook de reden dat de scholen van het “Glück Auf – Comeniusproject” uit deze regio komen en is de rode draad van de activiteiten.
En verder…
Tot zover dit blogbericht, de workshop van de kookploeg is afgerond dus kunnen we gaan aanschuiven.
Nadat we ons beter hebben leren kennen op deze dag zullen we ons in de loop van dit jaar vaker treffen, ook op de andere twee scholen. Dan kunnen we ook verder gaan aan het project over ‘onze’ mijnen. Dan gaat het project écht leven: Glück auf!
Jasper Kroese